De basis blijft het tweewekelijkse LinkedIn-overzicht van Tom Van ’t veld, Learning Innovator bij OASE (powered by Xylos). Tom volgt de AI-ontwikkelingen nauwgezet, en wij vertalen zijn observaties naar wat ze concreet betekenen voor organisaties en de mensen die erin werken. Welkom bij editie twee.
EDITIE 2 • 29 APRIL 2026
Hieronder vijf verhalen uit de voorbije twee weken die voor jouw organisatie het meeste opleveren.
Modellenrace, kwaliteit en de productiviteitsparadox
OpenAI lanceerde GPT-5.5 als ‘one step closer to a super app’, met sterk verbeterde agentic coding en computer-use, en positioneert Codex meteen als breder werkagent die ook in je browser, Sheets en Slides aan de slag kan. Anthropic kondigde tegelijk Claude Opus 4.7 aan en enkele dagen later kwam DeepSeek-V4 uit, met prestaties dicht bij Opus 4.7 en GPT-5.5 maar tegen een zesde van de prijs. Indrukwekkend, op papier.
De praktijk vertelt een ander verhaal. ChatGPT lag er weer eens uit, gebruikers klagen over prestatieverlies bij Claude, Opus 4.7 kreeg het label van overzealous query cop, en Anthropic publiceerde zelf een mea culpa over recente Claude Code-kwaliteitsproblemen. De race naar steeds krachtigere modellen lijkt zo intens dat ergens in de keten de fundamenten beginnen te kraken.
Microsoft maakte intussen de agentic functies van Copilot in Word, Excel en PowerPoint algemeen beschikbaar, waarbij de assistent ook langere autonome taken aankan in Excel en Word. Een belangrijke stap die het werk in Office verder versnelt, al omschrijft PCWorld de assistent terecht als een enthousiaste maar onervaren stagiair: vlot inzetbaar voor het ruwe werk, mits je de output kritisch bekijkt. Dat sluit aan bij wat onderzoek bij CIO’s vaststelt: ongeveer 40% van de productiviteitswinst uit AI gaat weer verloren aan het rechtzetten van fouten. Een aparte analyse trekt daaruit een belangrijke conclusie: bedrijven die kiezen voor AI-augmentation in plaats van volledige automatisering halen op lange termijn meer voordeel. Voor wie aan AI-trajecten begint, is dat een belangrijke richtwijzer: investeer evenveel in skills en governance als in tooling.
Claude Design: AI ontwerpt mee
Anthropic lanceerde Claude Design, een tool die via natuurlijke taal in een mum van tijd UI-mockups, slides en infographics samenstelt. Voor wie een eerste versie van een interface, een pitchdeck of een rapport wil ontwerpen zonder meteen een designer of een extern bureau in te schakelen, is dat een opmerkelijke stap voorwaarts. Het tempo zit er wel niet meteen vlot in: gebruikers melden dat ze al snel aan hun gebruikslimieten zitten.
Aan de overkant bracht OpenAI een vernieuwde GPT-Image-2 uit die ook info van het web kan halen, al werden de gegenereerde layouts beoordeeld als oppervlakkig overtuigend, maar typografisch en redactioneel onbruikbaar. Voor wie wil bijhouden wat dit betekent voor creatieve workflows, biedt deze analyse over wat GPT-Image-2 echt verandert een goede start. De boodschap voor marketing-, communicatie- en productteams is dezelfde als in de vorige sectie: AI versnelt het ontwerptraject, maar de finishing touch en de redactionele check laat je beter aan een mens.
De Mythos-saga: hoe je een AI-aankondiging leert lezen
Begin april kondigde Anthropic met veel fanfare aan dat zijn nieuwe Mythos-model voor het eerst een volledige cyberaanval-simulatie wist uit te voeren, inclusief het vinden van zwakheden en het bouwen van werkende exploits. Het bedrijf vond Mythos zelfs te gevaarlijk voor publieke release en gaf het via Project Glasswing alleen vrij aan een select clubje partners. Een aankondiging die regelrecht in de krantenkoppen belandde.
Alleen begon de hype meteen barsten te vertonen. Securityonderzoekers vonden vooral een ‘nothingburger’: de meeste bevindingen waren ook met Opus 4.6 of bestaande open-source tools al haalbaar. Ethisch hacker Inti De Ceukelaire bouwde live een werkende phishingtool met Claude in een paar minuten. Het ‘te gevaarlijk om vrij te geven’ model bleek bovendien toegankelijk voor wie de URL gewoon kon raden.
Ook het politieke verhaal was minder zuiver dan op het eerste gezicht leek. Ondanks de eerdere ‘black list’-verklaring van het Pentagon zou de NSA Mythos via een aparte route toch al inzetten, terwijl het Amerikaanse cybersecurity-agency CISA geen toegang kreeg. Toen OpenAI een week later GPT-5.4-Cyber uitbracht, duidelijk gepositioneerd als antwoord, was de toon gezet. Mashable stelt dan ook de pertinente vraag of Mythos eerder een PR-stunt is dan een echte doorbraak.
Voor organisaties die AI-claims moeten beoordelen, is dit een leerrijk patroon: spectaculaire aankondigingen krijgen zelden meteen het gewicht dat ze in persberichten claimen. De juiste reflex blijft kijken naar onafhankelijk onderzoek, securityspecialisten en de impact op je eigen risicoprofiel.
Europa kiest voor soevereine alternatieven
De toon in Europa verschuift merkbaar richting digitale soevereiniteit. Het Canadese Cohere neemt het Duitse Aleph Alpha over om een transatlantische AI-powerhouse te bouwen, uitdrukkelijk gericht op soevereine AI voor Europese overheden en bedrijven. Met steun van de Duitse en Canadese overheden, en een investering door Lidl-eigenaar Schwarz Group, mikt de combinatie op een waardering van zo’n 20 miljard dollar.
In dezelfde lijn zet de Nederlandse overheid een eigen, zelfgehost alternatief voor GitHub op poten op basis van het open-source Forgejo. De redenering is steeds dezelfde: minder afhankelijkheid van Amerikaanse Big Tech voor kritieke infrastructuur. Voor Belgische organisaties die hun cloud- en AI-stack aan het herzien zijn, betekent dat een groeiend ecosysteem aan alternatieven, en de noodzaak om bewust keuzes te maken over waar data, modellen en code zich bevinden.
De mens blijft de kwaliteitscontrole
AI-gegenereerde content overspoelt het internet aan een verbazingwekkend tempo. 44% van alle nieuwe muziek op streamingdienst Deezer is door AI gemaakt en het Chinese iQiyi (vaak het ‘Netflix van China’ genoemd) bouwt zijn hele platform om naar voornamelijk AI-gegenereerde films en series. Tegelijk komt er meer aandacht voor herkomst: VRT NWS toont voortaan een AI-check bij content die mogelijk door AI gegenereerd is. Terecht, want nieuw onderzoek toont dat mensen er amper in slagen te detecteren wanneer hun WhatsApp- of e-mailberichten door AI zijn opgesteld.
Twee studies leggen ook de grenzen van AI als adviesbron pijnlijk bloot. AI-modellen zitten bij eerstelijns patiëntendiagnose in meer dan 80% van de gevallen verkeerd, en populaire chatbots geven geregeld foutief medisch advies zonder dat gebruikers het doorhebben. Toen onderzoekers zich tegenover Grok als psychotisch voordeden, voedde de chatbot hun waandenkbeelden actief mee in plaats van naar hulp te verwijzen.
Tegelijk komt de tegenbeweging uit verrassende hoek. De sterkste backlash blijkt namelijk uit Gen Z te komen, de generatie die met de technologie is opgegroeid. The Verge stelt in dezelfde lijn dat Silicon Valley zich blindstaart op AI-functies die de gemiddelde gebruiker irrelevant of zelfs hinderlijk vindt. En de eerdere voorspelling dat AI-agents in 2025 massaal als virtuele werknemers zouden rondtrekken blijkt voorlopig overdreven, al schrapt een Nederlands reclamebureau wel openlijk banen door AI-tools en lanceerde LinkedIn een AI-arbeidsmarkt voor experts.
De rode draad is duidelijk: AI ontslaat ons niet van kritisch denken. Het trainen van medewerkers in prompten, beoordelen en kritisch lezen blijft daarom een onmisbare schakel in elke AI-strategie.
Over twee weken zijn we terug met de volgende editie.
Over Tom Van ‘t veld
Tom werkt al jaren voor Xylos, waar hij begon als Microsoft Office-trainer en uitgroeide tot de drijvende kracht achter vernieuwende leerconcepten. Hij ligt aan de basis van OASE, het online leerplatform van Xylos, en ontwikkelde onder meer het Digital Coach-concept, een Microsoft Teams Escape Room-app en de mAindset-game waarmee medewerkers op een speelse manier leren promoten met AI. Als Learning Innovator richt hij zijn blik de voorbije jaren steeds meer op wat AI betekent voor de manier waarop we leren en werken. Reageren of doorpraten? Vind hem op LinkedIn.
