Het event zelf is dit jaar een groot AI-verhaal. Op de affiches, in de demo’s en op de podia draait alles rond modellen, agents en nieuwe use cases. Maar wie goed luistert naar de keynotes, merkt dat het echte gesprek een laag dieper zit, namelijk bij de infrastructuur die al die AI moet dragen.
In mijn vorige blog schreef ik al dat de echte uitdaging van AI zelden bij AI zelf ligt, maar bij het fundament eronder: netwerk, data, compute en security. Op de Partner Growth Summit vat CEO Antonio Neri het samen met een titel die alles zegt, namelijk dat het bouwen aan AI begint bij je netwerk. Op het hoofdpodium gaat Rami Rahim daar vervolgens dieper op in, en daarom verdient dat ene fundament een blog op zich.
Wie Rahim niet kent: hij stond jarenlang aan het hoofd van Juniper Networks en leidt sinds de overname door HPE de volledige netwerkdivisie. Hij is een gedreven spreker die een zaal moeiteloos meeneemt, en zijn verhaal blijft me bij.
Rahim opent met een beeld dat alles samenvat. Hij verwijst naar de Millennium Tower in San Francisco, een prestigieuze woontoren die jaren na de oplevering begon te verzakken omdat het fundament de last niet kon dragen. Zijn boodschap is scherp: bouw je AI-ambities op een wankel fundament, dan stort het geheel vroeg of laat in elkaar. En dat fundament, zo betoogt hij, is vandaag je netwerk.
De overname van Juniper door HPE geeft die boodschap extra gewicht. Het hele netwerkgebeuren krijgt hier opvallend veel aandacht, en het wordt duidelijk waarom HPE zo zwaar inzet op dit domein. Voor mij vat het de grootste verschuiving samen die ik dit jaar zie: the network is no longer infrastructure, it’s the platform.
Het netwerk is geen achtergrondlaag meer
Jarenlang spraken we over storage, compute en cloud als de motoren van innovatie. Het netwerk zat ergens op de achtergrond. Belangrijk, dat wel, maar zelden iets waar een directiecomité warm voor liep. Vandaag draait die logica volledig om.
De reden is simpel. AI stelt extreme eisen aan je omgeving. Massaal dataverkeer, real-time inferencing en lage latency vragen een infrastructuur die continu kan meeschalen. Zodra een van die schakels hapert, zakt de prestatie van je hele AI-toepassing in. Of zoals het op het podium klonk: AI innovation can only move as fast as the network allows. Op de werkvloer is dat simpelweg de realiteit.
Twee bewegingen tegelijk: AI op het netwerk en AI in het netwerk
Wat ik sterk vind, is dat het verhaal niet blijft hangen bij “networking is belangrijk”. Het gaat een stap verder. We zitten namelijk in een dubbele evolutie.
Aan de ene kant moet het netwerk de AI-workloads zelf aankunnen. Daar gaat het over networks for AI. Aan de andere kant neemt AI steeds meer het beheer van dat netwerk over. Dat is AI for networks. Rahim verwoordt het mooi: the future of networking will not just support AI, it will run on AI.
Dat zie je vandaag al concreet. Netwerken die zichzelf aansturen, AI die problemen opspoort nog voor een gebruiker ze merkt, optimalisatie die automatisch gebeurt. Vandaag draait dit al volop in productie.
HPE maakt dat tastbaar met nieuwe hardware en software die specifiek voor deze golf gebouwd is. Achter de schermen schuiven beheerplatformen die vroeger los van elkaar stonden, zoals Aruba Central, Mist en OpsRamp, steeds meer in elkaar. Het signaal is helder: het netwerk wordt als één samenhangend platform gedacht, niet langer als een verzameling losse toestellen.
Self-drivingnetworks worden eindelijk concreet
De voorbije jaren zag ik vaker “AI in networking” voorbijkomen. Meestal bleef het bij dashboards en alerts. Wat we nu zien, ligt fundamenteel anders. Systemen detecteren een probleem, bepalen de oorzaak en lossen het op zonder dat een mens moet ingrijpen.
Iemand verwoordt het tijdens een sessie heel raak: if humans still have to fix the problem, where exactly is the self-driving? Daar zit voor mij de kern. Dit gaat verder dan tooling die de beheerder ondersteunt. Het gaat over een nieuwe operationele realiteit waarin het netwerk zichzelf grotendeels draaiende houdt.
Security verhuist naar binnen het netwerk
Een tweede evolutie die me opvalt: security en networking smelten samen. Logisch ook, want elke aanval loopt via het netwerk en elke actie laat netwerksporen na. Security hoort daarom in het netwerk zelf verweven te zitten.
In de praktijk betekent dat zero trust tot in de netwerklaag, AI die afwijkend gedrag herkent en beleid dat automatisch een reactie in gang zet. Het netwerk wordt zo je eerste verdedigingslinie en je detectiesysteem ineen.
Voor security-teams is dat een verademing. Ze kijken al langer aan tegen een groeiend aanvalsoppervlak en een tekort aan handen om alles op te volgen. Wanneer detectie en respons in de netwerklaag zelf gebeuren, win je kostbare tijd op het moment dat het er echt toe doet. De vraag verschuift dan van “zien we de aanval op tijd” naar “hoe snel handelt het netwerk autonoom”.
Wat dit betekent voor jouw organisatie, en voor ons
De impact reikt verder dan techniek alleen. Drie dingen vallen me op.
Ten eerste staat het netwerk weer op de directietafel. De vraag verschuift naar boven: blijven je AI-toepassingen presteren wanneer het gebruik piekt, wat doet dat met je gebruikerservaring, en welk risico hangt eraan vast? Dat zijn beslissingen met een prijskaartje en een impact op de business, en daarom horen ze thuis bij de directie en niet enkel bij IT.
Ten tweede dwingt dit een andere manier van werken af in operations. De klassieke reflex van monitoren, een ticket aanmaken en daarna oplossen loopt vast op de snelheid en de complexiteit van een AI-omgeving. Autonoom beheer neemt het routinewerk over, waardoor je IT-team tijd overhoudt voor het werk dat je business echt vooruithelpt.
Ten derde verandert de rol van een partner. Voor ons bij Xylos wordt networking een vast onderdeel van elk traject rond AI, cloud en security, in plaats van een los hoofdstuk dat je achteraf nog even regelt. Wie die lagen los van elkaar blijft bekijken, bouwt opnieuw op een wankel fundament. Dat is precies de denkfout die Rahim met zijn toren wilde blootleggen.
Wat ik tot hier meeneem
Het event loopt nog volop, maar de rode draad door deze eerste dagen is voor mij al duidelijk: AI is maar zo sterk als het fundament waarop je het bouwt. Dat fundament bestaat uit je data en je integraties, maar bovenal uit je netwerk.
We zeggen al jaren dat data het nieuwe goud is. Misschien klopt dat nog steeds. Maar als je mij vandaag vraagt wat echt bepalend wordt, dan is het niet wie de meeste data heeft. Het is wie zijn netwerk het best onder controle heeft. Want zonder een performant, intelligent en veilig netwerk komt geen enkele AI-ambitie van de grond. Rahims toren wankelt anders gewoon.
Op het programma staat trouwens nog een tweede keynote die me bijzonder boeit, en daar kom ik in mijn volgende blog op terug. Voor nu ben ik benieuwd hoe jij het netwerk vandaag ervaart. Is het bij jouw klanten al een gespreksonderwerp op directieniveau, of zit het nog steeds verstopt in de technische laag?
Over de auteur
Frank Dierckx is Partner Alliance Manager bij Xylos en volgt de evolutie van infrastructuur, partnerecosystemen en opkomende technologieën. Zijn expertise helpt klanten om technologische keuzes te maken die technisch solide en economisch verantwoord zijn.
